1 - أمّ هيثم نخعى أمّ هيثم از قبيله‌ى نخع و از اعيان و بزرگان شيعه است . از شجاعان و مدبّران عصر امير المؤمنين - عليه السّلام - و از پيروان مخلص آن حضرت به شمار مىرود . اشعارى در شهادت امير مؤمنان ( ع ) گفته است كه ابياتى از آن ذكر مىشود : ألا يا عين و يحك أسعدينا * ألا تبكي أمير المؤمنينا . . . و كنّا قبل مقتله بخير * نرى مولى رسول اللّه فينا يقيم الدّين لايرتاب فيه * و يقضى بالفرائض مستبينا و ليس بكاتم علما لديه * و لم يخلق من المتجبّرينا . . . و كلّ مناقب الخيرات فيه * و حبّ رسول ربّ العالمينا لقد علمت قريش حيث كانت * بأنّك خيرها حسبا و دينا و من بعد النّبيّ فخير نفس * أبو حسن و خير الصّالحينا اى ديده ! واى بر تو ما را يارى كن آيا در عزاى امير مؤمنان ، اشك نمىبارى ؟ پيش از شهادت آن بزرگوار در خير [ و سلامت دينى ] بوديم ، مىديديم كه مولاى پيامبر خدا ( ص ) در ميان ما است . دين را بىهيچ شك و شبهه‌اى برپا مىداشت و فرائض و واجبات [ الهى ] را آشكارا و روشن انجام مىداد .